Lieve Alexander,

Toen jij me vroeg om voor Marbus.net een stukje te schrijven, deed ik dat met veel liefde. Alleen controleerde jij het op schrijffouten en maakte je er een betere zinsopbouw van.

Nu vroeg Leoni of ik voor de site  over jou een stukje wou schrijven. Natuurlijk doe ik dat weer met heel veel liefde, maar ook met verdriet en pijn in mijn hart. De spellingscontrole en zinsopbouw moet ik nu zelf proberen, zonder hulp van jou. Dit is nog maar één van de zoveel dingen waarbij ik jou enorm mis.

Ik heb daarom besloten om het stukje op de site te laten zetten, wat ik op de begrafenis speciaal voor jou had geschreven.

Lieve Alexander,

Toen ik klein was wilde ik graag een broertje of zusje. Ik was 8 jaar en kreeg een zusje, Leoni. En bijna twee jaar later kreeg ik een broertje Alexander. Wat was ik blij.

Ik heb jou leren fietsen, rolschaatsen en met je in de zandbak gespeeld. Jij  haalde vervolgens kattenkwaad uit, zoals elke knul doet. Je hebt Leoni haar bed met stiften een keer helemaal ondergeklad. Mijn kast heb je eens onder de nagellak gesmeerd. Spijbelen van school. Je hebt je zelfs een keer verslapen voor een examen, maar je kreeg het toch weer voor elkaar dat je het examen nog mocht doen.

Ook ben jij een enorme familieman. Trots op zijn ouders, zussen, zwagers en neefje. We hadden elke dag wel een keer contact. Telefonisch, via email of msn, je kwam ook regelmatig langs. Yordie is ook je grote vriend, je noemt hem altijd Yordemans. Hoewel Yordie altijd met je wilde knuffelen, zei jij steeds: "nu effe niet, heb ff pauze". Maar aan het eind van het verhaal kreeg Yordie het wel voor elkaar en zaten jullie te knuffelen.

Na een moeilijke periode vorig jaar, was je alweer aardig op de goede weg. Een mooi huisje, waar je o zo blij mee was. Gigantisch veel vrienden en vriendinnen.

Een ieder die jou kent weet ook dat ie altijd bij je terecht kon, al was het midden in de nacht. Jij deed alles wat er in je vermogen las om diegene te helpen.

Je zat ook nog vol met plannen. In februari gingen we met vakantie, in maart wilden we je keuken verbouwen, in juni zou je met Edwin en Theo naar een Metallica concert gaan.

Je was nog helemaal niet van plan om afscheid te nemen, je stond nog in de bloei van je leven. Ik ben blij dat ik je 26 jaar heb gekend en daar heb ik goeie herinneringen aan. Je bent mijn broertje, mijn maatje, mijn lieveling. Alexander we houden allemaal heel veel van jou en we missen je heel erg! Maak daar waar je nu bent veel plezier, kijk naar de vrouwen en zorg dat je goed eet. Het ga je goed. Heel veel liefs. We zien elkaar later weer.

Liefs Ria